मागे ठेवून यायला सर्वात जड गेलेल्या साड्या. लांबच्या विणी — जामदानी, मश्रू, ऑर्गेन्झा, हातमागाची सुती — रांगेतली जागा भरायची म्हणून नव्हे, तर त्या विलक्षण होत्या म्हणून घेतलेल्या.

प्रत्येक इथे एकदाच आहे. एकदा गेली की गेली.